su iki saat/dakika ya da saniye sonra ne olacagini bilememe olayi artik beni yiyip bitiriyor. yasamin ve surecin dogasina aykiri evet, hani yeri geldiginde yasanabilir kilan da bu belki ama, tahammulsuzluk ve bikkinligim hat safhada. 

surprizler her zaman guzel olmaz. 

yanlislar, dogrular, korkular, celiskiler, olmasi gerekenler, yapilanlar; akla ne geliyorsa dusunmek, hissetmek, ve yasamak adina, hepsi gozumde boyut degistiriyor bu ara. sanki oncem baskasininmis gibi. garip.

nerede durmam gerektigini bilmiyorum. 

nerede durdugumu da.

bi noktada uzuluyorum. yapabilecegim baska seyler olsa. yok. ya da var. bilmiyorum. o da surpriz. iki saat, gun ya da ay sonra, ne bileyim, belki de hic bir zaman, netlesecek nihayetinde.

bilmiyorum.

boyle olsun istemiyorum.